Unthinkable (regisseur Gregor Jordan, hoofdrolspelers Samuel L. Jackson, Michael Sheen en Carrie-Ann Moss) draait nu in de bioscoop in Nederland. In de meeste recensies wordt de film de hemel ingeprezen, als een zogenaamd intelligente thriller die de ethiek van het martelen onderzoekt. Bullshit, volgens mij schrijven die recensisten elkaar ook maar gewoon over.
Ik vermoed dat Jordan met zijn film wel een statement heeft proberen te maken, al is het niet geheel duidelijk welk. Wil hij laten zien dat terroristen geen terroristen zijn, maar mensen die geloven in een betere wereld en voor dat doel bereid zijn om veel verder te gaan dan wij ooit zouden durven? Wil hij laten zien dat westerlingen vooral softies zijn die niet snappen wat er op het spel staat? Of probeert hij juist goed en kwaad te relativeren tot verschillende kanten van dezelfde medaille? Het is mij niet duidelijk, de film is er te onsamenhangend voor, de ethische boodschappen te dun. Hollywood maatschappelijk geëngageerd? Unthinkable, het draait natuurlijk vooral om effectbejag, shocktherapie voor de bioscoopbezoeker, en zoveel mogelijk geld in het laatje. Martel-horror voor de verwende consument.
Wat Unthinkable in al zijn onsamenhangendheid onbedoeld wel aantoont is de onmogelijkheid van het dilemma waar we mee zitten: terreur is een reactie op terreur en alleen terreur lijkt daar het antwoord op. Geweld is een spiraal die alleen maar eindeloos door kan gaan, hoeveel ethiek of religie je er ook tegenaan gooit. Ik hoorde een van de bioscoopbezoekers na afloop tegen haar vriendje zeggen, in antwoord op zijn onvermijdelijke vraag (die ik hier niet hardop zal stellen omdat het een spoiler is): `ja, natuurlijk, twee levens tegen een paar miljoen, dat is toch niets…’
En daar verwoordde zij precies de drogredenering die het rookgordijn is van deze hele war-on-terror: het gaat er helemaal niet om wat je doet op het moment dat de dreiging daar is, het gaat erom wat je doet om die dreiging te voorkomen. Een aanslag is altijd het onvermijdelijke gevolg van geweld en uitbuiting van onze kant. Het gaat er niet om welk antwoord we daarop geven, het gaat erom welke vraag we stellen. Wij zelf, ons handelen, het kwaad dat wij over de wereld verspreiden, vormt de legitimatie voor hun geweld tegen ons. Hun geweld en ons geweld zijn inderdaad twee kanten van dezelfde medaille. En die vicieuze cirkel kan alleen maar oneindig door blijven gaan. Het gaat niet om geloof of ongeloof, het gaat niet om waarheid of leugen, het gaat niet om goed of kwaad. Het gaat erom of we onszelf verheffen boven de ander en de ander minder achten dan onszelf. Dienen we een koninkrijk van geweld, dan maakt het niet uit aan welke kant je staat. Of dienen we een koninkrijk van vrede? Maar vrede heeft altijd een prijs, het kost je namelijk jezelf, je eigen gelijk.
Unthinkable? No, i do believe it’s possible.

In het begin schiep God de hemel en de aarde en al wat leeft. Als kroon op zijn werk schiep Hij de mens, een wezen dat het in zich had om naar Gods beeld en in vrijheid te leven.
Een angstige en verdrietige man sleepte zichzelf nog een vijftig meter verder, naar het midden van de hof genaamd Getsemane. Daar liet hij zich op de grond vallen en smeekte God met alles wat in hem was.




In de tijd dat de boekdrukkunst nog in de kinderschoenen stond leefde ergens in Europa een gelovige jongeman. In een visioen ontving hij van God de roeping om zijn Woord te vertalen en door heel Europa te verspreiden. Dat was op zichzelf al een bijzondere opdracht, aangezien er in die tijd nog helemaal geen vertalingen van de Bijbel in de spreektaal waren; de Bijbels die er waren waren geschreven in het Latijn, en die waren ontoegankelijk voor de gewone mensen, want opgeborgen achter slot en grendel in kerken, kloosters en bibliotheken. Daar kwam nog bij dat de jongeman uit een straatarme familie kwam en hij nauwelijks scholing had ontvangen, afgezien van de zweep van zijn leermeester in de looierij.
Zondag zond de Islamitische Omroep een 
Mark Rutte bevindt zich in een lastige positie. Verheugd als hij was toen zijn VVD de PvdA nipt had gekopt met 1 zetel verschil zal het lachen hem nu inmiddels wel vergaan zijn. En hij moet nog oppassen ook of het door hem zo fel begeerde premierschap gaat nog aan zijn neus voorbij ook.
Al sinds zijn jonge jaren wilde god een schepper zijn. Maar scheppen is niet eenvoudig en het koste hem dan ook een aantal mislukkingen voor hij het vak een beetje onder de knie kreeg. Na een paar miljoen jaar had hij een heel universum gecreëerd, compleet met sterrenstelsels, planeten, manen, zwarte gaten en wat dies meer zij. Bij wijze van meesterproeve maakte hij een planeet met een zo uitgebalanceerd ecosysteem dat er leven mogelijk was. Hij noemde de planeet Aarde, en zag dat het goed was.
