Matthijs Vlaardingerbroek schrijft op zijn weblog over de Gemeente en gebruikt daarbij een mooie metafoor:
Er was eens een herder met een kudde schapen. Hij leidde de schapen overal naar toe. Op een dag zei de herder tegen de schapen: “Ik ga weg. Ik laat je niet alleen achter. Als je mij zoekt, zal ik er altijd zijn. Je zult me wel niet kunnen zien, maar je zult wel mijn stem kunnen horen.” De herder vertrok. De schapen bleven als kudde bij elkaar. Soms gingen ze even uit elkaar om later onder een boom elkaar weer te ontmoeten.
Zo ging het een tijd goed, totdat een van de schapen prikkeldraad ontdekte en zei: “Stel je voor, dat we een plek uitkiezen en daarom heen prikkeldraad spannen, dan zijn we daar veilig voor de wolven en andere schapen.” Zo gebeurde het…
Lees deze en andere artikelen van zijn hand. Een site om in de gaten te houden!…
