Een paar weken geleden schreef ik het artikel `i have a dream’, o.a. naar aanleiding van de KFS-affaire binnen de Berea-beweging. Deze hele situatie is volgens mij profetisch voor wat God in de Gemeente wil doen.
Deze week staat in Joel News een open en eerlijk interview met Gerard de Groot, ex-voorzitter van Berea en voorganger van de Levend Woord Gemeente in Rotterdam-Zuid.
Ten eerste wil ik benadrukken dat ik enorm blij en dankbaar ben dat er leiders zijn zoals hij, die zich niet te goed voelen om eerlijk hun fouten toe te geven en publiekelijk hun zonden te belijden. Dit is werkelijk een voorbeeld van hoe een leider behoort te zijn!
Gerard geeft zelf aan dat hij Gods hand ziet in het hele proces van het uiteenvallen van de beweging. “Er was echt een stuk zuivering nodig”, zegt hij. De stap was niet gemakkelijk, maar men was ervan overtuigd “dat God deze hartsgesteldheid – te sterven aan datgene wat niet van Hem is – zou zegenen en nieuw leven zou geven, op basis van relatie en vriendschappen”. Betreurd wordt wel dat er een stuk dekking, veiligheid en vertrouwdheid wegvalt voor alle leden.
Waarom, vraag ik me dan af. Geeft die zogenaamde `bedekking’ wel echt veiligheid aan de leden, of is het een verzinsel van mensen om enerzijds de gelovigen te binden aan een systeem (denominatie) en anderzijds een middel om fouten en dwalingen binnen het leiderschap te bedekken? Dat is de afgelopen tijd binnen Berea in elk geval gebeurd. Gerard spreekt het geloof uit dat God (nu gebroken is met dat wat verkeerd was) nieuw leven gaat geven, op basis van relatie en vriendschappen.
Nu trek ik het even wat breder en spreek alle kerkleiders aan:
Waarom niet nog een stap verder gaan en ook het leiderschap binnen de gemeente reorganiseren? Zoeken naar nieuwe manieren van leiderschap die de gelovigen in de gemeente helpen om zelfstandige, geestelijk volwassen, christenen te worden. Help ze om niet meer naar jou te kijken of zich aan jou op te trekken. Help ze om het Koninkrijk van God te grijpen voor hun eigen leven. Help ze om niet langer afhankelijk te zijn van jou. Help ze om een eigen persoonlijke relatie met God te ontwikkelen.
Misschien is de uiterste consequentie daarvan dat je op een bepaald moment je positie als leider, voorganger of oudstenteam loslaat en de gemeente teruggeeft aan God.
Oef!!Het oudstenteam van mijn kerk heeft dat een paar jaar geleden gedaan. Hoewel het op een nogal knullige en slecht voorbereide manier is gegaan, sta ik nog steeds achter die keuze. Het effect ervan was dat wij ons aanvankelijk heel verward en verloren voelden, maar in die verwarring zijn we op zoek gegaan naar Gods weg voor ons en hebben we geleerd zelf naar zijn stem te luisteren, zelf Hem te volgen. En wat een zegen is dat geworden! Ik ben in mijn hart het oudstenteam van toen nog steeds dankbaar voor deze dappere stap.
Ik geloof dat iedere kerk die weg in slaat, zij het liefst wat minder rigoureus. Je moet het natuurlijk wel met beleid doen, maar het is goed als een leiderschapsteam er naar toe werkt dat ze op den duur overbodig wordt. Er komt een dag dat het huidige systeem zal worden omvergeblazen (in die zien zijn het uiteenvallen van Berea en andere dergelijke gebeurtenissen van de laatste tijd ook profetische gebeurtenissen). Dan zal de Gemeente gedwongen worden om op eigen benen te staan. Het is van groot belang dat we dit aanvoelen en ons hierop voorbereiden. Als we dit niet doen staan we als de storm komt plotseling machteloos en in paniek om ons heen te kijken, zoals de schapen in het verhaal over het prikkeldraad.
Dat vraagt wel lef, en vertrouwen. Maar de Gemeente is tenslotte van Christus, Hij is het hoofd, niet wij. Laten we Hem dan ook vertrouwen dat Hij de Gemeente het best kan leiden…
later meer hierover
