Ik spreek en schrijf regelmatig over het onbijbelse van het kerkelijk systeem, verwerp krachtig iedere vorm van hiërarchie binnen de Gemeente en onderwerp mij niet aan mensen in posities van kerkelijk gezag. Hierom wordt ik vaak door anderen als een rebel gekenmerkt. Wanneer je je niet onder gezag (bedekking) stelt ben je rebels en heb je geen bescherming. In het verleden liet ik mij hierdoor vaak intimideren en begon dan weer aan mezelf te twijfelen. Had ik het wel bij het rechte eind? Was ik inderdaad niet ongezeglijk en was ik niet zonder het te beseffen onder invloed gekomen van een geest van rebellie? Laten we eens onderzoeken wat gezag en rebellie nu eigenlijk precies inhouden.
Het woordenboek (van Dale) definieert gezag en rebellie als volgt:
Gezaghebbend: 1. met gezag bekleed /
2. overwicht of gewicht hebbend (van personen en hun uitspraken, meningen).
Gezagvoerder: iemand die door een regering met gezag bekleed is.
Rebel: 1. opstandeling / 2. weerspannige, opstandige.
Rebelleren: 1. zich verzetten tegen het wettelijke gezag / 2. in op stand komen.
Rebellie: 1. opstand tegen de wettige overheid / 2. opstandigheid, weerspannigheid. Gezag wordt op 2 manieren gedefinieerd: gezag kan een door een hogere macht gedelegeerde autoriteit zijn die mensen in een bepaalde functie wordt toegekend. Aan de andere kant duidt het op het hebben van een (natuurlijk) overwicht; iemand is gezaghebbend door wie hij is en wat hij zegt.
Rebellie is het zich verzetten tegen het wettelijk ingestelde gezag, waarvan wij in de bijbel kunnen lezen dat God dit gezag ingesteld heeft. Dat geldt dus bijvoorbeeld voor je ouders en voor de wereldlijke overheid. Deze gezagsdragers zijn door God ingesteld. De vraag is nu of het kerkelijk gezag ook door God is ingesteld. Als dit zo is, dan zou het je ertegen verzetten of je eraan onttrekken een vorm van rebellie zijn, en dus een zonde waar je je van moet bekeren. Als God niet degene is die de kerkelijke bestuurders gezag heeft gegeven, dan is het een instelling van mensen en ben je daaraan ook niets verplicht. Dan is het ook geen rebellie als je je eraan onttrekt.
Wat zegt de bijbel hierover?
“Jullie weten dat heersers hun volken onderdrukken en dat leiders hun macht misbruiken. Zo zal het bij jullie niet mogen gaan. Wie van jullie de belangrijkste wil zijn, zal de anderen moeten dienen, en wie van jullie de eerste wil zijn, zal jullie dienaar moeten zijn – zoals de Mensenzoon niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen.” – Matteüs 20:25-28
“En hij is het die apostelen heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren, om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus. Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toe groeien naar hem die het hoofd is: Christus. Vanuit dat hoofd krijgt het lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt naar vermogen bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.” – Efeziërs 4:11-16
Het kerkelijk gezag is dus niet door God ingesteld en heeft dan ook geen enkel gezag over de gelovigen. Als je hiertegen in gaat of je er aan onttrekt ben je dus niet ongehoorzaam aan God, en dus ben je ook geen rebel. God ziet iedere gelovige als een priester, de Gemeente heeft geen tussenpersonen nodig, we zijn slechts onderworpen aan elkaar en aan Christus.Toch kun je wel vatbaar zijn voor een geest van rebellie vanuit je moeite met het kerkelijk gezag. Je kunt namelijk, in je verwerpen van het kerkelijk gezag, je ook afzetten tegen datgene wat daarin wél van God is. Ik bedoel het zo: ik heb ontdekt dat sommige kerkelijke gezagsdragers een roeping van God hebben. Zij spreken vaak het Woord van God met gezag. Hier tegenin te gaan is dan wel zonde; niet omdat je ongehoorzaam bent aan een mens, maar omdat je daarmee het gezag van Gods Woord verwerpt en ongehoorzaam bent aan Hem. Je moet de woorden van mensen natuurlijk altijd toetsen, maar in de mate waarin zij Gods wil vertolken zul je je hieraan wel moeten onderwerpen. Dit is niet gelegen in het feit dat de persoon die het zegt een formeel gezag over je heeft, maar in het gezag van de woorden zelf. Deze kunnen dus net zo goed gesproken worden door een eenvoudig en ongeletterd gemeentelid die geen enkele officiële taak heeft binnen de gemeente.
Ik geef toe dat, vanuit mijn moeite met het kerkelijke systeem, ik hierin vaak geen helder onderscheid meer kon maken. Ik kon de waarheid van God niet meer aannemen vanuit de mond van iemand die deel was van dit systeem. Ik gooide met het badwater ook het kind weg. Nu ik meer duidelijkheid heb over het principe van gehoorzaamheid en rebellie kan ik dit onderscheid wel maken en voel ik me pas werkelijk vrij. Nu is het niet meer zo dat ik zelf wel bepaal wat goed en fout is; ik heb me werkelijk onderworpen aan Gods Woord en kan dit ook aannemen vanuit de mond van imperfecte mensen.
Maar, God heeft toch ook leiders aan de Gemeente gegeven? Ja, dat klopt, maar niet op de manier zowals wij dat vaak zien in onze kerken. God heeft apostelen, profeten, herders, leraars en evangelisten aan de Gemeente te geven om haar te dienen, niet om over haar te heersen. Dit is een groot verschil. Zodra we mensen over ons laten heersen stellen we in feite een koning boven ons aan, een intermediair, een tussenpersoon tussen God en onszelf. Jezus benadrukt nu juist heel sterk dat het zo niet meer werkt. Hij wil graag dat iedere gelovige volledig vrij is, want Hij wil het Hoofd zijn van zijn Gemeente. Hij wil niet dat iemand anders die plaats inneemt. En daarmee wordt niet alleen de kerkleiding aangesproken, maar ook de `gewone gelovige’; zij zijn vaak degenen die de voorganger, de kerkenraad, op die troon zetten. Zo wordt dus de hele Gemeente aangesproken:
Laten we ons bekeren van deze onbijbelse en wereldse machtsstructuren en terug gaan naar de basis: het priesterschap voor iedere gelovige.
Dan zal die arend (de Gemeente) met zijn geknakte en besmeurde vleugels weer gezond worden en weer kunnen gaan vliegen.
Spread your wings, church!…
lees ook de boeken `de zin en onzin van de kerk’ en `onder wiens gezag’ van Frank Viola.
3 Reacties
Sorry, Reacties plaatsen is nu niet mogelijk
Peter ik moet zeggen je bent iemand die eerlijk en gewaagd schrijft over zijn mening. En ik moet zeggen dat is ook waar internet extra leuk voor is. Een goede plaats waar je mening kan uiten. Toch wil ik reageren op je post.
Ik ben absoluut geen voorstander van kerken waar mensen dom worden gehouden en in de greep zijn van mensenvrees/ manipulatue ect ect, maar geloof wel ik leiderschap en onderwerping in de kerk. Ik wil niet met bijbelteksten gaan smijten want zo kunnen we heel lang door gaan maar hoe zie jij teksten als deze dan:
Gehoorzaam uw leiders en schik u naar hen, want zij waken over uw leven en zullen daarvan ook rekenschap moeten afleggen. Zorg ervoor dat zij hun taak met vreugde kunnen vervullen, zodat ze geen reden tot klagen hebben: dat zou u zeker niet ten goede komen.(Hebr13:17)
Erken omwille van de Heer het gezag van de bestuurders die door de mensen zijn aangesteld: van de keizer, de hoogste autoriteit, (nbg zegt onderwerpt u aan) 1 petr 2:13
En u, jongeren, moet van uw kant het gezag van de oudsten erkennen. Overigens, in de omgang met elkaar moet ieder van u altijd de minste willen zijn, want God keert zich tegen hoogmoedigen, maar aan nederigen schenkt hij zijn genade. (ngb zegt weer onderwerpt u aan)
Woordenboek zegt over onderwerpen:
Gehoorzamen, ondergeschikt zijn aan.
Gevoelige termen voor de tijd waarin we leven en het land waarin we wonen. Mijn vraag is. In hoeverre hebben onze roots van onze cultuur (eigenbaas, tolerant ect ect) te maken met ons beeld op leiderschap.
Is je post niet (te) veel geschreven vanuit ervaring dat vanuit het woord? Of is het daad werkelijk zo dat we ons alleen aan God hoeven te onderwerpen.
God Bless
Bertuel Smit
http://www.bertuelsmit.com
Bertuel,
inderdaad, leuk om in discussie / gesprek te zijn over dit soort onderwerpen. je draagt een aantal interessante teksten aan over gezag en gehoorzaamheid. deze teksten worden heel vaak gebruikt als onderbouwing voor de huidige gezagsstructuren en als tegenwerping tegen een andere visie. ik geloof dat deze teksten echter in de regel niet goed worden uitgelegd; binnenkort zal ik een artikel over gezag hierop uitgebreid ingaan.
Je begrijpt pas wat Peter bedoelt als je onder verkeerd leiderschap hebt gezeten. Voor de normale kerkganger is heel deze discussie irrelevant. Wat doe je echter als de leider boven je in jou ogen verkeerde beslissingen maakt waardoor mensen om je heen gewond de kerk verlaten? Je spreekt erover, maar dan krijg je een dooddoener van een bijbeltekst in je gezicht ‘onderwerp je aan je leiders’ of ‘dit is jou verantwoording niet’. De ene optie is dan weggaan, je dus ontrekken aan het gezag van die kerk. De andere optie is juist blijven, maar dan gaat de schoen snel wringen. Je moet echter je gezichtsveld verleggen. De kerk is in de meest ideale vorm een menselijke organisatie van gelovigen die als doel heeft dicipelen te maken.
Sommige kerken slagen hier minder in dan anderen en sommigen bereiken haast het tegenovergestelde. Ik heb geleerd het doel weer te gaan zien en niet de kerk die ertussen zit. Laat mensen maar kerkje spelen als ze dat zo graag doen, maar ik ga mij inzetten om de mensen om mij heen dichter bij Jezus te bregen. Alle rituelen en vormen zijn dan veel minder belangrijk en ook minder storend omdat je weet dat ze geen eeuwigheidswaarde hebben.