“Laat u door niemand misleiden, op geen enkele manier. De dag van de Heer breekt niet aan voordat velen zich van het geloof hebben afgekeerd en de wetteloze mens verschenen is, hij die verloren zal gaan. Hij zal alles wat goddelijk en heilig is bestrijden en zich erboven verheffen, om in Gods tempel plaats te nemen op de troon en zich voor te doen als God zelf. Herinnert u zich niet dat ik u dit herhaalde malen heb gezegd toen ik bij u was? Dan weet u ook wat hem nog tegenhoudt en dat hij pas zal verschijnen op de voor hem vastgestelde tijd. Hoewel in het verborgene de wetteloosheid nu al werkzaam is, moet eerst degene die hem tegenhoudt verdwijnen. Pas dan verschijnt hij – en dan zal de Heer Jezus hem doden met de adem van zijn mond en vernietigen door de aanblik van zijn komst. De komst van de wetteloze mens is het werk van Satan en gaat gepaard met groot machtsvertoon en valse tekenen en wonderen, en allen die verloren zullen gaan, zal hij met zijn kwaadaardigheid verleiden. Want ze hebben de liefde voor de waarheid, die hen had kunnen redden, niet aanvaard. Daarom treft God hen met verblinding, zodat ze dwalen en de leugen geloven. Zo zal iedereen die de waarheid niet gelooft maar behagen schept in onrecht, worden veroordeeld.” – 2 Tes. 2:3-12“Frankrijk staat op de rand van een burgeroorlog”. Dat zei Sylvaine Ephimenco gisteren op TV Rijnmond in verband met de rellen in Parijs en andere Franse steden. Het geweld heeft zich ook al verplaatst naar een aantal andere Europese steden, waaronder Berlijn. Door de interviewster werd de vraag gesteld of zoiets ook in Nederland kan gebeuren, in een stad als Rotterdam of Amsterdam. Ephimenco durfde hier geen duidelijk antwoord op te geven, bang dat hij met zo’n uitspraak het kruidvat tot ontploffing zou brengen.
De aanleiding tot deze onlusten, zo vertelt de media, was een incident de afgelopen week waarbij twee jongens geëlektrocuteerd werden in een transformatorhuisje terwijl ze door de politie werden opgejaagd. De Franse minister van binnenlandse zaken gooide met zijn opmerkingen nog wat olie op het vuur waardoor de boel verder escaleerde.
Aanleiding? Amehoela! Hoe kan zo’n incident nou een aanleiding zijn voor dergelijk excessief geweld op zoveel plaatsen? Dat incident was niet de aanleiding, eerder de druppel die de emmer deed overlopen, het lont in het kruitvat, de sigaret die in de benzinetank viel. Deze jongeren zochten slechts een excuus om hun grenzeloze woede te kunnen botvieren.
Natuurlijk spelen er op de achtergrond ook andere zaken, zoals het koloniale verleden van Frankrijk in Algerije, en de jarenlange stigmatisering van deze groepen door de Franse overheid, maar ook dat is niet de hoofdoorzaak.
Wilt u werkelijk weten wat de aanleiding hiervoor is? De echte aanleiding is gelegen in het goddeloze pad dat we in West-Europa (een voorheen christelijk continent) zijn ingeslagen. De aanleiding ligt in de jaren 60, waar intellectuelen de ongelimiteerde vrijheid predikten, zonder de desastreuze gevolgen hiervan te overzien. Klinkt dat extreem? Ik zal proberen aan te tonen hoe dat heeft doorgewerkt.De jaren 60 was de tijd van de bevrijding van iedere vorm van gezag. De autoriteit van de overheid, de kerk, ouders, het werd allemaal ter discussie gesteld. Instituten die eeuwenlang de ruggengraat van de samenleving hadden gevormd (b.v. de kerk, het huwelijk) werden opeens afgedaan. De vrijheid van het individu werd het hoogste goed en het motto werd: `doe wat je maar wilt’. Deze vrijheid gelde voor alle gebieden: wat je gelooft bepaal je zelf, hoe je leeft bepaal je zelf. Ook de seks werd bevrijd van de `moralistische’ beperkingen die de kerk eraan stelde: iedereen kon doen wat hij/zij lekker vond en hoefde zich van niemand wat aan te trekken. Daarbij werd de mensen ook nog eens hun eigen verantwoordelijkheid ontnomen. Als je tot de sociale onderklasse behoorde werd je niet opgeroepen om je hier aan te ontworstelen, iets wat eeuwenlang vele mensen gelukt is, nee je werd bestempelt als een slachtoffer van het maatschappelijke systeem en de schuld hiervoor werd bij de overheid gelegd. Hier is de slachtoffer-ideologie van de onderklasse geboren.
Geen intellectueel die toentertijd (en ook nu niet) dit werkelijk uitleefde, natuurlijk. Men wist wel beter. Bepaalde vormen van gezag zijn nodig om een samenleving bij elkaar te houden en een mens houdt het niet vol om zijn leven lang van de ene in de andere kortstondige relatie te tuimelen. Het waardenrelativisme dat men predikte geloofde men zelf niet, maar het heeft wel zijn duizenden verslagen aan de onderkant van de samenleving. De mensen aan de onderkant waren niet in staat om de grotere samenhang van deze ideeën te begrijpen, maar bepaalde elementen zijn wel langzaamaan doorgesijpeld naar beneden: ongebondenheid, seksuele vrijheid, ik-gerichtheid, slachtoffer-ideologie.
Neem vandaag de dag maar eens een kijkje in een achterstandswijk in één van de grote steden, bijvoorbeeld de wijk waar ik woon in Rotterdam. Het gros van de mensen in sociale achterstandswijken leeft deze ideologie van losbandigheid letterlijk uit: het is meer regel dan uitzondering dat men meerdere partners heeft gehad, vaak zijn er kinderen van verschillende partners, velen leven van een uitkering en beunen ondertussen wat bij op het criminele pad. Het gezag (politie, overheid) ziet men als hypocriet en de schuld voor hun vaak belabberde omstandigheden legt men bij die overheid. Dit zag je ook in Frankrijk: de opmerkingen van de minister gooiden olie op het vuur omdat ze de `underdog’-ideologie van de relschoppers versterkten.
De rellen in Frankrijk staan niet op zichzelf. De uitwassen die in onze westerse samenlevingen de laatste jaren steeds meer de overhand krijgen (zinloos geweld, rellen, vernielingen, voetbalvandalisme, groepsverkrachtingen onder jongeren, familiedrama’s, ouders in een keurige vinex-wijk die op een dag hun hele gezin uitmoorden, toenemende drugsproblematiek, en ga zo maar door) zijn rechtstreeks terug te leiden tot de bevrijdingsideologie van de jaren 60. En de meeste intellectuelen blijven maar kortzichtig vast houden aan deze achterlijke ideeën en weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor de desastreuze gevolgen. Wordt het niet eens tijd voor een ander geluid?
Lees ook het ontnuchterende en scherpe boek van Theodore Dalrymple, `Leven aan de onderkant’, die op een heldere en ontmaskerende manier het maatschappelijk systeem blootlegt dat de onderklasse in stand houdt.
