“De huiskerk is het sterfbed van het egoïsme…en daarmee de wieg van de gemeente”
(uit: Huizen die de wereld veranderen).
De ware gemeenschap begint waar het individualisme eindigt. Helaas is voor velen de gemeente het synoniem voor een plaats waar men één (of een paar) keer per week naar toe gaat voor een eredienst, bijbelstudie of vergadering. Het grootste deel van hun leven bestaat uit hun werk en `privé-leven’, strikt gescheiden van het `kerkelijk leven’. Huiskerken bestaan dankzij de overtuiging dat wij niet geschapen zijn om de aanwezigheid van God alleen maar te ervaren in heilige ruimtes die voor dit doel gereserveerd zijn. Het christelijke leven is niet iets voor 1 dag in de week; het is iets voor elke dag, en in de huiskerk proberen we hier vorm aan te geven. Dan ga je na een bijeenkomst niet naar huis, je bent samen thuis!
Helaas, ook hebben velen (vaak vurige en overtuigde christenen) met dat ze (met goede redenen) de georganiseerde kerk achter zich hebben gelaten ook meteen de gemeenschap der heiligen bij het grofvuil gezet. Door hun teleurstelling in de kerk en de ervaring geen aansluiting meer te vinden hebben ze het vertrouwen in het Lichaam van Christus opgegeven. Ik ken een aantal van deze mensen die ervoor gekozen hebben God maar op hun eigen manier te dienen. Zelf heb ik dit ook een tijdlang geprobeerd. Dat kan een tijdje goed lijken te gaan, maar op den duur realiseer je je dat je toch iets fundamenteels mist: je ervaart dat je los komt te staan van het Lichaam, je voelt je eenzaam, en merkt dat je langzaam begint af te drijven…
Net als een vis niet zonder water kan en een levend organisme niet zonder zuurstof, zo kan een christen niet zonder het Lichaam. We hebben het nodig in de een of andere vorm gemeenschap te hebben met andere christenen. De georganiseerde kerk is misschien niet meer de plek waar je dit kunt vinden, maar er zijn nog heel veel andere mogelijkheden:
- zoek andere gelovigen in je omgeving met dezelfde overtuiging, begin samen te komen, en zie waar God je heen gaat leiden
- spreek regelmatig af met een goede vriend/vriendin waarvan je weet dat je elkaar tot steun kunt zijn in je geloof
- zoek mogelijkheden om binnen het gezin je geloof vorm te geven
De mooiste uitdrukking van de dagelijkse omgang van het Lichaam van Christus is de huiskerk. Het lijkt in veel opzichten op een grote geestelijke familie, waar mensen spontaan en natuurlijk met elkaar optrekken, waar ze zich echt thuis voelen omdat er gezonde relaties zijn. Het dagelijks leven van een huiskerk vraagt niet meer organisatie, structurering en regelgeving dan een gemiddeld groot gezin. Huiskerken zijn een schepping van God, een manier van leven die door Hem is bedacht om iets voor elkaar te krijgen wat in een normaal gezin niet gaat.
Eén van de bijzondere geheimen van de huiskerk is haar vermogen zich te vermenigvuldigen. In tegenstelling tot een kerk, wat een formele organisatie is, is een huiskerk een (levend) organisme. Een organisme kan iets wat een organisatie niet kan: het vermenigvuldigt zich en brengt nieuw leven voort.
Maar, en dat is niet onbelangrijk: omdat het een levend organisme is kan het ook niet bedacht, gesticht of samengesteld worden; het moet geboren worden. Hierover later meer…
