holebi’s en Emerging Church

Moet de Emerging Church homoseksuelen anders benaderen dan de Kerk tot nu toe overwegend gedaan heeft? Moeten we onze theologie herzien op dit punt?Ten eerste wil ik constateren dat het `probleem’ van homoseksualiteit helemaal geen probleem is, in elk geval niet van een wezenlijk andere orde dan andere `problemen’, zoals hoe we om moeten gaan met rijkdom en armoede, duurzame ontwikkeling, consumeergedrag, etc., etc. Homoseksualiteit is slechts een van de vele vragen die op de Kerk van vandaag de dag afkomen.

Zonder mensen met een andere geaardheid te willen veroordelen kunnen we wel stellen dat God de mens bedoeld heeft om met elkaar in relatie te leven, en het kader daarvoor is duidelijk de relatie tussen een man en een vrouw. Ik denk dat veel alleengaanden net zo goed een ervaring van onvolledigheid, van leegte, kunnen hebben als homoseksuelen. Bovendien is de wijdverbreide scheidingspraktijk onder veel christenen net zo goed niet in overeenstemming met Gods oorspronkelijke wil. Veroordeeld God daarom mensen? Nee! Als we vanuit de bijbel proberen te begrijpen hoe God de mens bedacht heeft, is dat dus geen veroordeling van iemands geaardheid, maar meer een constatering tegen de achtergrond van hoe God de mens heeft geschapen. Mijns inziens wijst de bijbel verder nergens een homoseksuele geaardheid af, de weinige teksten die over dit onderwerp gaan moeten binnen de toenmalige context begrepen worden, en die was echt heel anders dan de huidige context. Opvallend is verder dat Jezus helemaal niets over het onderwerp zegt.

Daarnaast moeten we het kader waarin homoseksualiteit besproken wordt herzien. Vaak wordt het onderwerp benadert vanuit de gedachte `wie wordt er gered en wie niet, wie gaat er naar de hemel en wie niet’. Bovendien wordt er vanuit een theoretisch en normatief uitgangspunt een oordeel uitgesproken. Je hoort bijvoorbeeld vaak het argument dat de neiging op zich niet slecht is (daar kun je tenslotte niets aan doen), maar de daad wel (dat is dan een keuze). Deze valse tegenstelling wekt de schijn dat iemand die homoseksueel is iets te kiezen heeft. Bovendien is het makkelijk praten over een ander. Het is hetzelfde als wanneer je tegen een negroïde broeder of zuster zou zeggen: je kunt er niets aan doen dat je zwart bent, maar je moet je wel als een blanke gedragen; of tegen een vrouw dat ze haar vrouwelijke schoonheid moet verbergen. We hebben niet eens door hoe kwetsend zulke opmerkingen eigenlijk zijn!

Terug naar het grote verhaal van God met de wereld en de Kerk:
Zijn plan is om de wereld te verlossen, een nieuwe mensheid te creëren en de wereld te vernieuwen.
De vragen rondom homoseksualiteit moeten daarom in eerste instantie niet benaderd worden vanuit een culturele context (wat was toen de context, wat is het verschil met nu en wat betekent dat dan voor hoe we nu met het thema om moeten gaan?), maar vanuit een eschatologische context: wat moeten we doen, hoe moeten we leven, om in onszelf, ons handelen, onze woorden, ons samenleven, de hoop tot uitdrukking te brengen van de vernieuwing van Gods schepping?
Voor mij betekent dat dat we homoseksuelen niet langer buitensluiten, zoals we bijvoorbeeld ook vrouwen en mensen uit andere culturen niet buitensluiten. We gaan het gesprek erover ook niet uit de weg, maar we doen dat vanuit relatie, niet vanuit een afstandelijke en veroordelende houding. Homoseksualiteit staat op de agenda van de Emerging Church, net als andere belangrijke en ingewikkelde thema’s, zoals bijv. onze verantwoordelijkheid t.o.v. het milieu, de kloof tussen rijk en arm, of persoonlijker: waarom consumeer ik als christen eigenlijk zoveel, waarom rook ik nog steeds? Laten we met homoseksualiteit wel iets voorzichtiger omgaan, omdat het zo diep raakt aan iemands persoonlijkheid, iemands identiteit. Dat vraagt om meer fijngevoeligheid.

Het gaat er uiteindelijk om hoe wij als gemeenschap, samen, in relatie met elkaar, in relatie dus ook met onze homoseksuele broeders en zusters, met al onze gevoelens, al onze tekortkomingen, alle moeilijkheden die we daarbij ervaren, de kracht van God zoeken om een vernieuwde mensheid te worden. Laten we beginnen te proclameren dat wij één zijn in Christus en dan samen de uitdaging aangaan in al zijn complexiteit om kinderen van God te zijn in deze wereld. We nemen tenslotte allemaal vanuit gebrokenheid en onvolmaaktheid deel aan de Gemeente van God, we leven allemaal van zijn Genade. Daarin zijn we allemaal gelijk. Of niet?

 

 

Meer research? Lees ook eens wat op opensourcetheology geschreven wordt over dit onderwerp.

3 Reacties

RSS met reacties TrackBack identificatie URI