nomaden

Volgens goede gewoonte hebben we ook dit jaar onze vakantie besteed door met het hele gezin al fietsend van plek naar plek te trekken, tot de nok bepakt en bezakt met slechts het hoognodige. We oogsten daarmee altijd veel bekijks; ik als pater familias op mijn hoog opgetaste voorlader, onze zoon van vier achterop; daarachter onze dochter van acht op haar eigen fiets; dan mijn vrouw met voorop onze jongste van anderhalf en achterop de overige bagage. Opmerkingen als “dat zie je toch niet vaak meer” of “tjonge, wat een onderneming” waren niet van de lucht.

Voor ons geen luiervakanties, geheel georganiseerde stedentrips of laat-u-vermaken-van-de-wieg-tot-het-graf-vakanties. Ons dagelijks leven is al luxe genoeg, vakantie moet avontuurlijk en simpel zijn. Zijn wij de enigen die dat nog leuk vinden? Je zou het haast denken als je weer eens te horen krijgt dat er helaas geen `passanten’-veldje meer is op deze camping, of je komt aanrijden op een hutje-mutje-kampeer-pretpark waar de ene buurman voor zijn vakantieverblijf de schotelantenne staat af te stellen (piep-piep) en de volgende het avondeten aan het bereiden is op de gloednieuwe skottelbraai onder de luifel van een zeer-ruim-en-van-alle-gemakken-voorziene bungalowtent.

Er zijn een aantal redenen waarom wij dit soort vakanties zo graag doen met onze kinderen:
- ze vinden het hartstikke leuk
- het is avontuurlijk
- je leert je te behelpen met weinig
- je leert om te gaan met tegenslagen en onvoorziene omstandigheden
- je wordt op elkaar teruggeworpen, je bent echt samen bezig

Wat ook bijzonder is, is dat je (al is het maar voor even) loskomt van je dagelijkse sleur, je comfortabele leven, je bezit. We ervaren weer even wat het is om als nomaden door het leven te gaan. Het leven in de grote stad die het moderne bestaan is maakt je al gauw verwend, cynisch, ontevreden en ongastvrij. De stad, de moderne westerse cultuur, is op zulke andere waarden gericht (macht, rijkdom, controle, zelfontplooiing, expansie) als de waarden waarop nomadische niet-westerse culturen zijn gebaseerd (collectiviteit, loyaliteit, trouw, gemeenschapszin).

Zou het mogelijk zijn om in een verstedelijkte omgeving op een nomadische manier te leven? Zou ik, voor de alledaagse stress me weer meesleurt, iets hiervan kunnen meenemen vanuit mijn vakantie naar het leven dat volgende week weer op me wacht?

1 Reactie(s)

RSS met reacties TrackBack identificatie URI