America: rest in peace

De kredietcrisis kwam voor velen als een donderslag bij heldere hemel. Hoe kan het toch dat een financiële crisis zo snel en zo hard om zich heen kan grijpen? Toch was dit al jaren geleden door verschillende vooraanstaande economen en wetenschappers voorspeld. De westerse economie, en met name de Amerikaanse, is meer en meer gebaseerd op hypothetische winstverwachtingen, is meer en meer irreëel geworden; het is een ballon die steeds verder wordt opgeblazen tot `ie met een luide knal uit elkaar spat.

De drastische ingrepen van regeringen wereldwijd lijken voor het moment rust in de markt te hebben gebracht. Het mantra is steeds `het belangrijkste is dat het vertrouwen weer wordt hersteld’. Dat is een leugen, en juist deze uitspraak toont duidelijk aan dat we in een vicieuze circel zitten. De val wordt niet gestopt, alleen maar vertraagd. Het is alsof we van een gebouw van 100 verdiepingen zijn gesprongen en halverwege de 50e verdieping tegen elkaar zeggen dat er niets aan de hand is.
Maar er is wel degelijk iets catastrofaals aan de hand. En er is geen mogelijkheid om terug te keren. Op een dag zullen we met z’n allen plotseling te pletter vallen, tot onze eigen verbazing.
De Amerikaanse economie stevent af op een Enron-ondergang. Dat bedrijf had in de loop van decennia een beurswaarde van miljarden opgebouwd, niet met handel in energie, maar met handel in wind. Het bedrijf viel in 2001 in één dag als een baksteen uit de hemel. En het was niet de enige.

Terwijl minister Bos ons zachtjes in slaap sust met de woorden `uw spaarcentjes zijn veilig’ zeg ik: `gaat u inderdaad maar rustig slapen, we kunnen er toch niets aan doen en u zult uw slaap hard nodig hebben’. Amerika komt de komende jaren in een zare recessie en zal binnen tien jaar haar positie als wereldleider hebben verloren. Wat dit betekent voor Europa valt moeilijk te voorzien. Waarschijnlijk is dat wij ook in een, zij het minder diepe, recessie terecht zullen komen. Uiteindelijk zal moeten blijken wie het stokje van Amerika zal overnemen: wordt het het oude Europa (maar dat is leem en ijzer, het heeft nog onvoldoende samenhang) of wordt het toch de nieuwe ster van China die straks aan het firmament zal schitteren?
Hoe dan ook: Amerika is ten dode opgeschreven, en de verhoudingen in de wereld zullen drastisch gaan verschuiven. En dan zal blijken hoe profetisch het instorten van die twee torens in feite is geweest.

3 Reacties

  1. Plaatje is wel een beetje wrang, hoor.

  2. Tja, maar het drukt wel uit hoe het er voor staat, niet?…

  3. HP/De Tijd denkt er anders over. De cover van deze week: ‘Valt Amerika om? Vergeet het maar!’ ‘t Kan in theorie nog alle kanten op. Ik vrees echter dat jouw doemscenario meer kans heeft om werkelijkheid te worden, dan de optimistische visie van HP. Je zou als presidentskandidaat bijna hopen dat je de verkiezingen zou verliezen…


RSS met reacties TrackBack identificatie URI

Plaats een reactie