Vrijdagmiddag ging ik, op weg naar huis, even de evangelische boekwinkel op Zuidplein binnen (na even schichtig om me heen gekeken te hebben of niemand me naar binnen zag gaan). Er waren drie boeken die ik even wilde vastpakken, doorbladeren, wegen, strelen, op me laten inwerken, beleven IRL, ingebonden en wel.
Het eerste boek, de ontdekking van het Koninkrijk, had ik snel gevonden; er lag een stapeltje naast Tim Keller, Jeffrey Overstreet en nog een paar christelijke kopstukken op de uitlegtafel. Wow, Daniel, je boek krijgt veel aandacht!
Het tweede, ploeteren en pionieren, had ik minder snel gevonden. Uiteindelijk ontdekte ik één exemplaar in het rijtje `leven als christen’ (had erger gekund). Het is een mooi en verzorgd boek geworden met een al even prikkelende inhoud als hippe kaft. Dit boek verdient meer aandacht.
Het derde boek, en daar was ik het meest nieuwsgierig naar, omdat dat het enige boek was wat ik nog niet had gelezen: ooit evangelisch. Nergens te vinden. Navraag hielp niet, de winkelmedewerker had er nog nooit van gehoord. “Ooit evangelisch, altijd evangelisch, haha!” was zijn schaapachtige commentaar. Laat maar, dacht ik, zijn ogen zullen wel nooit opengaan…
Ik heb een prangende vraag die me maar niet loslaat:
hoe lang duurt het voordat het boek `ooit emerging’ in de boekhandel ligt?
Postmodern en intellectueel als de meeste emergers zijn verliezen ze zich snel in eindeloze theologisch-filosofische beschouwingen en dapper als ze zijn zetten ze overal vraagtekens bij.
Maar vraagtekens geven geen richting aan en beschouwingen hebben de neiging nogal in het luchtledige te blijven hangen…
Is wat Daniel en Rotterdam doet met Thugz Church, en wat Matthijs in Den Haag doet, niet gewoon ouderwets missionair bezig zijn? Waarin verschillen de Frans-Bauer-aanbiddingsliedjes van Rick van de Weslyaanse hymnes of de Lutherse gezangen?
Johannes vindt ons een leuke en inspirerende club mensen, maar kan al dat theologisch geneuzel van ons (interpretatie Relirel) niet erg volgen. Jos Douma uitte, naast lovende woorden, ook enige vermoeidheid in zijn betoog op het symposium. Pretenderen wij dat we met de Emerging Christ of GloboChrist de échte Christus hebben gevonden? Die valkuil kennen we toch?
Oh nee, we beweren niet dat we de waarheid in pacht hebben, natuurlijk niet, dat is niet postmodern. We zijn op zoek, op reis, we weten niet precies waar we naar op weg zijn, maar we weten wel precies hoe het niet (meer) moet. En zo zijn we druk bezig met deconstrueren, herformuleren en debatteren. Ik kan me eigenlijk wel voorstellen dat dit voor sommigen allemaal erg vermoeiend is. Ik wordt er zelf ook wel eens moe van.
In de UK lijkt `emergent’ gesprek al weer over te zijn.
Ben ik cynisch aan het worden? Ben ik al begonnen aan de eerste bladzijde van `ooit emerging’?
Nee, ik ben nog steeds overtuigd van de noodzaak van deconstructie, theologische herbezinning en herinterpretatie. Maar dit gesprek moet wel ergens toe leiden. Wij stellen veel vragen, maar de meeste mensen hebben uiteindelijk wel behoefte aan heldere antwoorden, ook in een postmoderne tijd. Wij denken veel en grondig na, maar mijn buren en collega’s willen vooral concrete daden zien. Het Koninkrijk van God bestaat niet in boeken of op weblogs, het is harde alledaagse praktijk.
Wie kan een helder antwoord geven op de volgende vragen:
- wat is de relevantie van onze hele theologische zoektocht voor de praktijk van alle dag?
- hoe brengen we wat we al zoekend gevonden hebben naar de `eenvoudige’ man en vrouw?
- blijven we vragen stellen of gaan we ook (heldere) antwoorden formuleren? welke antwoorden hebben wij?
De discussie is geopend, ik nodig iedereen uit te reageren, op eigen blogs te schrijven en mee te denken. Er zijn veel belangrijke theologische vragen te bedenken, maar deze vragen zijn wat mij betreft de meest urgente. Wie doet er mee?
27 reacties
Helaas, het reactieformulier is op dit moment gesloten.
Heel goed dat je die discussie aangaat, Relirel. Als ik me het goed herinner was die op Goedgelovig al afgetrapt met de bijdragen ‘de emerging relikubus’ en ‘emerging elastiekjes’ (google maar even). We zijn inmiddels in contact gekomen met mensen die ‘ooit emerging’ waren. Eén van hen doet komende week op GG zijn verhaal. Hij komt uit de kast.
In de elektronisch wereld is de verleiding groot om kennis te misbruiken tot de goedkope conclusie die goedgelovig hierboven doet. Ik sta zelf nog maar aan het begin van een zeer lange traditie. Emerging is een blijvertje en gaat het veeeeel langer uithouden dan de evangelische beweging. Ik snap je vragen erg goed, maar we moeten hierin vooral zoeken naar de lange adem en heel veel geduld. En daarna nog meer geduld.
De evangelische beweging heeft veel maken met het pietisme en de nadere reformatie die weer hun filosofische tegenhangers hebben in de Romantiek. Ook het existentialisme (met de volkomen nadruk op het subject) hebben hun neerslag in de evangelische traditie. Als Emerging niet meer is dan een anti-institutionele beweging of “simple-church” dan is het de laatste fase van de kerk. Een beweging met evangelische theologie en vage structuren. Dit kan alleen maar verdwijnen.
De theologie van bijvoorbeel N.T. Wright is wat Emerging Church de ruggegraad zal geven. Niet omdat het gaat om intellectueel doen, maar omdat het gaat over de vraag wie Jezus is, wat de bijbel te zeggen heeft. Het gaat om de vraag: wat is God in de wereld aan het doen. Pas daarna kunnen we gaan kijken naar onze eigen tijd, postmodernisme enz.
Voor mij zit de toekomst van de kerk vooral in symbolen: feesten, rituelen, verhalen en daarnaast de praktijk van naastenliefde. Helemaal geen nieuwe informatie maar wel op de basis van de herontdekking van Jezus en dus de kritiek op het existentialistische evangelische christendom.
@ Johan ter Beek: Happen staat vrij.
Natuurlijk is het een goedkope conclusie, net zo goed als de stelling ‘ik sta nog maar aan het begin van een heel lange traditie’ wishful thinking is, wat makkelijk en a-historisch.
De toekomst van de kerk = rituelen en naastenliefde? Doet de RK Kerk al heel wat eeuwtjes. EC gaat het langer uithouden dan de evangelische beweging/het piëtisme? Ik gun je je idealen. Wright gaat de ruggengraat geven? Ik help het je hopen, het is een schrijver die nog te weinig gelezen wordt. Ik ruil de hele evangelische boekhandel bij mij in de straat met plezier in voor één boek van Wright.
Ik hoorde van iemand die ‘Ooi evangelisch’ al had gelezen dat de geleerde onderzoekers EC onder evangelische gemeenten hebben geschaard. Evangelische theologie met vage structuren. Dat is dan wel weer grappig.
Relirel ziet het goed: ‘Ooit emerging’ gaat sneller komen dan ‘Ooit evangelisch’. De vraag is of dat erg is.
@ GG
Wat zou ik graag weten wie je bent… zucht. Was het alleen maar omdat je de hele evangelische boekhandel in wil ruilen tegen 1 boek van Wright. Geweldig!!
Ik hoop dat we iets van de traditie van de RK kunnen overnemen. Dat zou geweldig zijn. En langer uithouden dan de evangelische traditie moet toch niet zo moeilijk zijn… Wright wordt dan niet gelezen in Nederland. In de Angelsaksische wereld staat hij op eenzame hoogte… Hij past alleen niet in onze NL subcultuurtjes.
Persoonlijk vind ik het niet erg dat er mensen zullen komen die zichzelf “ooit emerging” zullen noemen. Wel vraag ik me af of die mensen er echt doorheen zijn gegaan. Wij zijn in Soest nog maar drie jaar bezig en toch de eerste EC (voor zover ik dat kan bepalen). Wie kan er nu zo snel ‘ooit emerging’ zijn?
Ik zal jullie volgen, altijd leuk om te lachen!
Goed initiatief relirel.
Zie mij maar even als de ‘gewone man in de straat’. Toegegeven, ik heb wel het e.e.a. in mijn rugzakje, maar de dagelijkse beslommeringen en drukte weerhouden mij van diepgaande studie. En dan al dat bloggen hè… time consuming.
Met Johan ter Beek ga ik hopelijk binnenkort eens gezellig tafelen. We hebben al eerder gediscussieerd op mijn blog en een herhaling van zetten wil ik nu even vermijden.
Je vragen vind ik zinnig.
Er moeten nog tal van concrete antwoorden komen op het gebied van ethiek, zingeving en politiek. Tot nu toe kom ik veel containerbegrippen tegen en mooie woorden, herkenbaar voor kerkelijke mensen. Een ieder geeft daar natuurlijk heerlijk zijn eigen invulling aan. Zie bijvoorbeeld de lieftallige column van uitgever Medema n.a.v. het symposium. Oké, ik doe een poging.
- (ethiek) Wat wil de ECB met verschillende samenlevingsvormen, moreel verval, medische kwesties, homoseksualitiet, vraagstuk van oorlog en vrede (just to name a few)? Is alles maar mogelijk of juist niet? Aanscherping door de navolging?
- (zingeving) Wat wil de ECB met jongerenwerk, ouderenzorg, de multi-culturele samenleving, beroepskeuze m.b.t. het ambt, ontwikkelingswerk en missionaire opleidingen (o.i.d.)? Hoe vertaal je je geloof in Jezus naar je persoonlijk leven?
- (politiek) Wat wil de ECB met politieke partijen (SP of CU?), voedselbanken, maatschappelijke organisaties en vrijwilligerswerk, internationale vraagstukken? Zijn we anders dan GroenLinks of vóór het liberalisme van Rutte? Zijn we blij met Obama?
Is een begrip als Gods Koninkrijk zo breed dat tal van seculiere initiatieven en (hulpverlenings)organisaties er ook onder vallen? Dat wordt gesuggereerd her en der. Ik zie nooit enige link naar een club of organisatie aangesloten bij Prisma o.i.d.; alleen tal van links naar gelijkgestemde bloggers…) Ja, time to turn. Wat is hun budget?
De ECB zal duidelijk moeten maken waarin zij zich ‘theoretisch’ onderscheid van de evangelicale theologie. Is de theologische zoektocht van Johan ter Beek normatief of leading voor de rest? Wordt N.T. Wright wel goed verstaan? (door hem) Verstaat N.T. Wright de seculiere en/of theologisch extreem liberale E.P. Sanders wel goed? Kuitert was ook zo’n fan van die man… En heeft Sanders eigenlijk wel gelijk met zijn beschouwingen over het Judaïsme in de eerste eeuw. Zat hij er niet glad naast? Zijn er conta- of paralelle studies daarover bekend? Zijn er andere conclusies mogelijk? De alternatief theologische basis van de ECB in Nederland is in mijn optiek flinterdun.
Gerechtigheid, milieu, vrede en Nico-Dirk van Loo noemde er afgelopen donderdag nog een in ons gesprek. Wie wil dat niet, maar wat houdt dat in concreto in?
Waar is onze belijdenis (gebleven)? De aanstoot van het kruis, godzijdank verdwenen?
Al deze en dergelijke thema’s werden al besproken in het boek van John Stott: New Issues Facing Christians Today. Wat hebben wij ermee gedaan, met Stott’s aanbevelingen, en was dat allemaal niet relevant genoeg?
Zeer recent is er een vertaling verschenen van de The Messsage of Romans (IVP), van John Stott in de bijbelstudiereeks van Novapres (BSV-serie). Laten we dat boek eens met z’n allen gaan lezen. Had Paulus het echt zo erg bij het verkeerde eind in zijn verstaan van de boodschap van Jezus? Kom op zeg.
Vandaag sprak ik een pasbekeerde student geschiedenis (al 1 master in the pocket). Volgens hem had theoloog Hendrikse een afslag gemist. Ik probeerde hem EC uit te leggen i.c.m. het postmodernisme. Ja, dat laatste herkende hij wel; genoeg college over gehad. Maar hij vond het maar niks. Zijn zoektocht was precies de andere kant opgegeaan. Niet dat vage en alles is mogelijk en relativeren. Nee, antwoorden en de waarheid wilde hij. En die had hij sinds een jaar gevonden in Jezus. En hij had zich laten dopen.
Zomaar wat ideeën en vragen. Het symposium was vriendelijk en aardig. Op blogs daarna kwam het begrip ‘valse tegenstelling’ meer dan eens voor. Wij willen inclusief denken (Feitse Boerwinkel?). Maar, als je er een andere en meer traditionele mening aanhangt hoor je er gewoon niet bij en moet je omgeturnd worden. Wie moet nu zijn exclusivisme laten varen?
Ooit evangelisch. Ik ken Otto als een zeer bewogen en gevoelig mens. En als er iemand verhalen kan vertellen… Ik denk niet dat hij de evangelische beweging wil afschaffen of afstraffen. Hij wil haar meer een handreiking bieden denk ik zomaar en genezen, indien mogelijk.
De ECB zal klein blijven zo schat ik in. Ik ga haar niet bevechten; daarvoor heb ik de energie gewoonweg niet.
Wow, interessant jongens!
Vanavond had ik een ontmoeting met een Ooster-orthodox priester, en die heeft mijn luiken pas echt geopend! Jongens, we hoeven niet altijd zo ingewikkeld te doen, veel van onze antwoorden kunnen we zo vinden, we moeten alleen weten aan wie we de vragen moeten stellen. Dit was zo iemand, meer hierover binnenkort.
De onderwerpen die Johannes aansnijdt zijn zinnig om op in te gaan. We moeten onszelf dwingen om concreet te worden, willen we niet aan relevantie gaan inboeten. Maar dat vergt een hele blog-serie, zullen we e.e.a. een beetje verdelen?
Ha die Johannes – je vragen hebben allemaal als uitgangspunt dat er zoiets is als ECB. Volgens mij is de zaak veel te diffuus om zo te bevragen.
En eh Relirel, ik ben blij dat je bij die Oosters-orthodoxe priester het licht ziet
Ik woon in Egypte temidden van de Kopten. En ben door de jaren heel tot de conclusie gekomen dat hun comunale visie op het christelijk geloof veel dichter bij de bijbel staat dan onze protestantse individualistisch kijk.
God – Drie-eenheid – is de communio par excellence. En wie in Hem wordt opgetrokken door Christus, krijgt deel aan gemeenschap.
Wat ik onder ECB’ers lees is veel over gemeenschap. Eten, samen, etc. Dat is een goed, positief, bijbels protest tegen individualisering. De juiste theologie die dit onderbouwt is niet iets nieuws, maar gewoon de ouderswetse ‘bijbelse’ theologie die in grote delen van de wereldkerk altijd is beleden. Alleen samen met alle heiligen kunnen we werkelijk God kennen en met God gemeenschap hebben.
Moet je eens zien hoe Johannes (die van de Bijbel deze keer) in 1 Joh 1-2 over die gemeenschap spreekt. 1 Joh 1:3 vind ik bijv cruciaal. Het gaat Johannes om gemeenschap van gelovigen, en die hebben samen dan ook gemeenschap met God
@ Johannes D.
zeer goede vragen!
terecht leg je de vinger op de zere plek. ik discussieer veel met “anti-institutionelen” die zich ook ophouden in het EC kamp. de broeders en zuster leggen eenzijdig de oorzaken bij het constantijnse christendom en de oplossing bij organisch kerkzijn. ik denk dat dat te simplistisch is. er zijn inderdaad veel grote vragen over politiek, ethiek etc…
De bestaande kerken geven daar vaak wel een antwoord op, maar veel wordt gefragmenteerd of gedelegeerd. Als de Raad van Kerken een politiek statement aflegt, is dat dan de oplossing voor het probleem? VB. De Raad van Kerken doet een uitspraak over de financiele crisis, maar ondertussen lenen de leden van kerk A gewoon bij een “foute bank”. Ik denk persoonlijk dat er politiek uitspraken moeten worden gedaan door iets als de RvK, maar tevens een holistische levenstijl in de kleine community.
Sommige kerken hebben strikte ethische regels op gebied van seksualiteit, maar hebben soms een dubbele moraal als het gaan om kleine of verborgen vergrijpen. Als er zonde beleden wordt, doet iedereen daar dan aan mee, of alleen de “overspelige”…
En over postmodernisme: volgens mij is er een enorme misvatting dat EC een “postmoderne kerk” wil zijn. Dat is niet wat EC-ers zelf beweren, maar tegenstanders van de EC. De beschuldiging is: jullie kennen geen “waarheid” of willen uiteindelijk niets meer met Jezus te maken hebben… Niets in minder waar, EC-ers gaan juist wel voor Jezus, alleen zien ze binnen de bijbel en in de wereld meer complexiteit. Veel zogenaamde “bijbelgetrouwe” christenen kiezen hun favoriete bijbelteksten uit en proppen dit in een simplistisch schema. Veel onzekere mensen zijn hier blij mee… in een complexe wereld krijgen ze van hun dominante leiders een eenvoudige “waarheid” waar ze verder mee kunnen. Dit is volgens mij niet bijbel, maar industrieel denken.
Over ethiek en politiek denk ik voor in de richting van Hauerwas (Resident Aliens), maar er zijn ook tegenstemmen van bijv. O’Donovan. De visie van Hauerwas (en trouwens ook Yoder) zie ik terug in “New Monasticism” wat ik graag verder wil inwikkelen en wat ingaat op alle ethische en politieke vragen.
[...] lijkt me in dit verband ook zinvol om deze opmerkingen van Peter Tuin ter harte te nemen: Postmodern en intellectueel als de meeste emergers zijn verliezen ze zich snel [...]
soms heb ik ook het gevoel dat al dat emerging gedoe teveel praat over ‘emerging dit emerging dat’ en daarbij vergeet Jezus te volgen… Wat mij aanspreekt is mensen die Jezus willen volgen, en dat is wat ik zie in mensen als Shane Claiborne. Alleen theoretiseren over postmodernisme en theologie gaat ons niet veel verder helpen. We moeten leren liefhebben; God boven alles (dat houdt idd hem leren kennen in, en ook theologie, maar ik geloof ook eerbied voor Zijn Schepping) en onze naaste als onszelf. (…) Als we daar niet in groeien heeft het allemaal geen zijn…
Meer gemeenschap lijkt me idd heel bijbels, en ons tekort daaraan doet onze vorm van Christendom wenig goed vrees ik…
Als zelf postmodern denkend heb ik zowiezo meer voeling met EC-toestanden, maar dat wil niet zeggen dat alles wat postmodern zou zijn daarom interessant is… De gevaren van het postmodern paradigma zijn waarschijnlijk even groot als die van het moderne, of het middeleewse, of het griekse,… Maar ik kan gewoon niet denken in de waarheidcategoriën van het modernisme en het fundamentalisme… En ik heb moeite met veel vanzelfsprekendheden van het evangelische wereldje…
shalom
Bram
EC is wel degelijk nieuw, ook al is de kern ervan dat uiteraard niet. Christus heeft altijd al centraal gestaan in zijn Gemeente (het is ook niet voor niets ZIJN gemeente). Let wel: ik doel hier niet op de kerk als instituut, want daar staat Jezus heel vaak niet centraal.
EC is anders dan `terug naar de vroege kerk’, omdat het ter dege rekening houdt met de complexe postmoderne en postchristelijke maatschappij waar wij in leven.
EC is anders dan `back to the basics’, omdat het gebruik maakt van nieuwe theologische inzichten en ontdekkingen.
EC is anders dan `weer een nieuwe stroming’, omdat EC juist probeert te leren van alle christenen van alle tijden en alle plaatsen. Dat is volgens mij toch vrij uniek.
EC is ook niet een voetbalplaatjesmap, waarin we als collectors items allerlei curiosa sparen die we leuk of interessant vinden.
EC wil een grondige bezinning zijn, niet slechts een verbouwing, maar een volledige renovatie. Daarvoor is veel denkwerk en onderzoek nodig. Geloven anno 2009 is niet simpelweg een set voorschriften navolgen die ons worden voorgehouden. Geloven anno 2009 is een spannende zoektocht naar Christus. Dat betekent ook een brede en verre zoektocht, niet een zondags ommetje van 20 minuten.
De vraag is wel, en daar gaat het me hier om, in hoeverre dit een concrete uitwerking krijgt in ons dagelijks leven. EC kan niet slechts een nieuw jasje zijn voor op zondag, of een ander sausje voor over het vlees. Het vlees is anders, en dat betekent toch ook dat ons dagelijks leven anders wordt.
Het is juist daarom dat ik (net als Johan) ietwat argwanend ben ten aanzien van gevestigde kerken en kerkelijke organisaties die het EC gedachtengoed lijken te omarmen. Hebben ze werkelijk begrepen hoe vergaand de reconstructie van EC is?
Hé Peter, wat zie ik nu? Ben je nu ook weer vriendjes met Goedgelovig…? Het vergaat je kennelijk net als mij: ‘ooit geplaagd’ maar nu een gewaardeerde stem… het kan verkeren.
Enfin, ik wilde graag even wijzen op mijn verwijzing naar jouw blog (zou houden we het emerging netwerk sterk!): We waren ooit evangelisch, we zijn emerging – wat nu (3). Ik denk dat de zelfreflectie waaraan we veelvuldig doen met z’n allen een fase in de ontwikkeling van een nieuwe beweging is.
Voor het overige: ik pak de handschoen graag op van wat je schrijft… wordt vervolgd dus!
Boele
Een paar gedachten.
Eerst even een boek: http://www.christianitytoday.com/ct/2007/june/9.73.html
Daar hebben jullie vast wel tijd voor
Bovenstaande postings 2x gelezen. Ik vind het allemaal zeer relevant,. Bedankt voor de moeite die jullie allemaal nemen. Maar…, ik kan het me niet permiteren avond an avond te posten; het kost me gewoon teveel tijd. Doe Emergers oo iets aan lichamsbeweging? Ik ben pas weer begonnen met fitnessen.
In mei hoop ik Johan te ontmoeten met een goed glas wijn en Jos erbij en misschien nog iemand van mijn kerk. En jullie weten inmiddels wel welke dat is, toch? Mijn kinderen zijn opgedragen bij Christian Associates (nee, niet door Perriman, maar dat had zomaar gekund; of waren ze toen al te oud?).
Ik bespeur toch weer grote woorden hier en daar, of beter gezegd, hierboven!
We zijn er nog lang niet ‘boys’, zoveel is mij wel duidelijk. Tja, en dan de vorm in de zin van wel of niet PKN. Wie gaat de salarsisen betalen? Speelt ook mee. Mijn petje af voor Johan en relirel die meen ik niet de kerk waar ze zoveel op aan te merken hebben als broodheer hebben.
Bij de ‘Jezuskinderen’ hadden ze vroeger liefdemaaltijden. Groningen, Petten, Amstedam. Gezellige club was dat. Zouden wij dat tegenwoordig EmergingChurch noemen? Vol van de Heilige Geest waren die lui ook, althans, totdat het finaal mis ging. Ik noem het maar ter illustratie dat er veel goede ideeén en vormen al zijn geweest. Laat ons bescheiden zijn in onze ambities en de Heer van de Oogst vooral betrekken bij onze arbeid.
Ik ga nu nog een rondje joggen heren. Mijn mid-life buikje mot eraf. Bij jou trouwens ook Jos, en dat vind je niet leuk te horen, I know!
@Johannes,
jazeker doe ik aan lichaamsbeweging: van het vele lezen krijg je erg getrainde vingers!…
Nee, ik ben niet echt een sportmens, ik heb het wel geprobeerd, maar het is gewoon niks voor mij. (slap excuus, weet ik ook wel).
Wat betreft het schrijven, mijn blog is maar een fractie van wat ik schrijf: voor mijn werk moet ik vaak lijvige rapporten schrijven, daarnaast ben ik ook nog lid van het dagelijks bestuur van onze OndernemingsRaad, wat nog meer lees- en schrijfwerk met zich meebrengt. Omdat ik ook nog schrijver en dichter ben (in mijn vrije tijd) schrijf ik toch meestal iedere week wel een of twee gedichten (of ideeën voor gedichten) en een stuk proza.
Oefening baart kunst, wat betekent dat ik voor mijn blog meestal niet heel veel tijd kwijt ben (het is meer het denkproces wat tijd kost), maar je moet het toch wel even doen. Het is een soort drijfveer van binnenuit: ik MOET schrijven. Dat maakt het wel makkelijker, als ik niet schrijf voel ik me tamelijk ongelukkig namelijk. Het is dus eigenlijk een noodzakelijk kwaad, of een verslaving, of hoe je het ook wilt zien…
Maar ik voel wel de behoefte aan rust zo nu en dan. Ik heb nog e.e.a. op mijn lever voor dit blog, maar daarna wil ik het weer even rustig aan doen. Ik denk aan een blogfast van een paar weken ofzo. Maar ja, de retraite komt er weer aan, en dat levert ongetwijfeld weer een hoop stof op om verder mee te gaan, dus het zal wel zomer zijn voor het er van komt.
Zo gaat dat dan, het is moeilijk om even te stoppen met denken (en schrijven).
Schrijven gaat nog wel – maar al dat lezen… Kijk alleen naar de comments! Gelukkig heb ik geleerd om ‘verticaal’ te lezen (en soms ‘diagonaal’). Wel leuk om te zien hoe het gesprek via de blogs verloopt. En misschien moeten we na Pasen als de Emmaüsgangers op weg gaan – samen uithuilen en dat buikje er af lopen. En ontdekken dat Jezus er al die tijd bij was. Zwijgend. Begrijpend. Troostend. Pastoraal.
Peter en Paul e.a.,
DANK en leuk om na de verschillende diepgaande discussies op zo’n ontspannen manier min of meer af te kunnen ronden. Ik doe dat voorlopig althans. Ik blijf jullie volgen natuurlijk.
Ik heb ook die behoefte om me te uiten etc. maar op de laptop verricht ik geen wonderen en olympische records zijn mij vreemd.
Wat EC betreft en de blogsphere voel ik me (nog steeds) een beetje een buitenstaander, maar aan de discussies hier merk ik dat we elkaar best wat te zeggen hebben en er geluisterd wordt. Al die mooie WordPress sites; best indrukwekkend en iedereen is zo handig daarin en zo welbespraakt. Soms voel ik mij daardoor zo klein worden, tussen al die stoere bloggers en twitteraars, voor wie geen zee te hoog lijkt.
So long en Gods zegen jullie, ook voor Boele, Johan, Ernst en Bobby en de rest.
Geweldige post van GoedGelovig!
http://goedgelovig.wordpress.com/2009/04/09/ooit-emerging/
Wat is het een mooi boek geworden!
Ja, leuk hè?
toepasselijk plaatje, niet? (high-doubt, no cops alowed)
@ Johannes, Het boek vd andere Wright is ons inderdaad bekend. Ik weet alleen niet of iemand het al gelezen heeft, net als bij NT wright is dit nogal een lijvig boek. Maar wel helemaal in ons straatje geloof ik
en teveel out-of-the-box denken is ook niet fijn
O wat leuk dat jullie het kennen. Ik kwam het nota bene tegen bij een seculiere boekhandel in de (020) Beethovenstraat. Ben de naam ff kwijt. Mijn tandarts zit daar in de buurt, vandaar. Het is inderdaad een dikke pil. De goede man is toch ook principal, of hoe heet dat, van een Bible College in Londen? Daar was ik vorig jaar in ieder geval even op bezoek. En raad eens…; aldaar een boek van meester Dunn gekocht. Titel: A new perspective on Jesus. Vast nog meer in het Emerging straatje
Jammer genoeg ben ik niet zo’n snelle lezer, anders zou ik wat meer te delen hebben.
Leuk trouwens dat je op mijn posting reageert.
Ik ben niet zo bang hoor, voor afwijkende visies en ‘foute’ boeken. Wel verbaas ik me erover dat iedereen iets roept zonder duidelijke consensus. Zo schijft Paula Fredriksen in haar: A jewish life and the Emergence of Christianity, dat we te ver van de eerste eeuwen af staan om het goed te kunnen begrijpen. We moeten herinterpreteren etc. Ze maakt meen ik een vergelijking met de tijd van Jana Austen. Leuk geprobeerd, maar goed. Lambert Giebels in zijn: Jezus – een biografie, beweert ergens net het tegenovergestelde. Door moderne onderzoeksmethoden weten wij nu meer van de eerste eeuwen dan de generaties vlak erna. Kortom, pick and choose. Nou ja, een beetje appels met peren vergelijken misschien, maar toch…
Vraagje: waarom willen wij steeds een nieuw perspectief? Is het misschien omdat wij ziende blind en horende doof zijn? Of willen wij gewoon intellectueel overkomen als gelovigen en geaccepteerd worden door de seculiere academische wereld. Zomaar een paar gedachten.
Wie schetst mijn verbazing dat ik gister in mijn boekenkast bij toeval het boek: Following Jesus, tegenkwam, van good old N.T. Wright himself. Biblical Reflectoons on Discipelship en het gaat ook nog eens voluit over Pasen. U raadt het al. Mijn leesdoel voor komende weken staat vast.
1. Following Jesus.
2. Ploeteren & Pionieren.
3. De ontdekking van het koninkrijk.
4. EmergingChurches.nl.
5. Hoe hanteer ik de sneeuwschop na ondergesneeuwd te zijn door een lawine.
“Laat maar zijn ogen zullen nooit opengaan…”
Het blijft voor mij toch een praktische vraag waarom het ons zo moeilijk lukt om de goede toon te vinden voor een constructief gesprek (na de decontructie).
Is het de geest van het deconstructivisme wat in ons is gevaren? =)
Laat ik beginnen te noem dat de term “post” een zeer onvriendelijke is. Je verklaart iets als niet meer bestaand. Dit is meestal subjectief bedoeld, maar laat ik het even izwaar aanzetten in de “geest” van Levinas: zo is ook de tweede wereld oorlog ooit begonnen. Als je echt postmodern bent of post-evangelisch of welke post dan ook, dan doe je er goed aan om Levinas op dit punt te lezen. Ik hoop dat je dan wat voorzichtiger wordt.
De term “post” die ik ook mij aanlokkelijk leek – toen ik kerkmoe was – zegt vooral iets over onszelf en kan alleen maar een fase benadrukken. Dit zeg ik niet gemakkelijk omdat ik zelf erg heb genoten van postmoderne filosofen.
Volgens mij is de enige constructieve weg na de deconstructie weer de ontdekking dat er iets van modernisme, evengelisch, reformatorisch, emergent in onszelf zit.
Net als een meervoudige persoonlijkheid (DIS) zal moeten ontdekken dat de verschillende identiteiten eigenlijk aspecten zijn van een diepere eenheid.
Daarom stel ik voor om alle culturele christelijke uitingsvormen niet meer te post-en, maar te verzwakken in het licht van de naasteliefde.
Niet de naasteliefde naast de culturele uitingen – beste en zeer gewaardeerde Johan – maar de naasteliefde boven al deze uitingen.
Dit lijkt mij wel een begaanbare weg om weer met elkaar in een constructief gesprek te komen, waarbij we weer tot een herwaardering mogen komen van alles waar we graag “post” voorzetten.
Wie is er al aan deze uitdaging toe?
In het licht van de naasteliefde die Jezus ons heeft laten zien, kunnen we elkaar toch goed vinden en is de rest gewoon een bijzaak. Misschien een belangrijke bijzaak, maar nog altijd een bijzaak.
vriendelijke groet,
Ronald
http://zwakgeloven.blogspot.com
@ Johannes
Het nieuwe perspectief zit’m hier in dat er de laatste 50-100 jaar enorm veel bronnen zijn zijn ontdekt. (archeologie, dode zee rollen, Josephus, literatuur uit de “umwelt” etc). Men heeft ook serieuze studie gemaakt van de rabbijnse geschriften, Talmoed, en andere stromingen zoals de gnostiek.
Al deze bronnen scheppen een beeld van het wereldbeeld, cultuur en geloof uit de eerste eeuw. Vooral bij Augustinus en de reformatoren is de bijbel in een historisch perspectief geplaatst van wat men toen meende te weten over de bijbel. Alleen vanuit de tekst en zonder verdere historische aanwijzingen.
In onze eeuw beschikken we voor het eerst weer over deze informatie en dat is spectaculair. Deze bronnen geven natuurlijk geen eenduidig beeld. Alleen al binnen de zgn “New Perspective on Paul” zijn er vele verschillende interpretaties. Ook in de zoektocht naar de historische Jezus (en in hoeverre de Jezus uit de bijbel daarmee wel of niet overeenkomt) zijn veel verschillende interpretaties.
Het interessante aan N.T. Wright en Dunn vind ik dat ze beginnen bij het Joodse geloof en niet bij bv. de gnostiek. Ook doen ze niet mogelijk over “opstanding” en wonderen. Dit verdedigen ze zelfs met kracht. Daarom zijn deze vertegenwoordigers van het nieuwe perspectief gesprekspartners van zowel evangelische als liberalen (en alles wat daar tussen zit en niet tussen past
Mag ik je een tip geven? Luister eerst naar mp3tjes op je iPod of zoiets. Lekker wandelen of fietsen en dan Wright luistern. http://www.ntwrightpage.com heeft een aantal goede lezingen. Vooral de serie van vier lezingen over Jezus zijn smullen.
Succes!
deze vier dus:
InterVarsity Press Conference, January 1999:
Jesus and the Kingdom (8.5MB MP3)
Jesus and the Cross (8.2MB MP3)
Jesus and God (10.4MB MP3)
Jesus and the World’s True Light (9.8MB MP3)
@Johannes,
ben je stiekum toch iedere avond behoorlijke stukjes aan het schrijven, hè…
@Ronald,
het eerste deel van dit stuk is bewust iets aangedikt, waarna ik overga op een serieuzere toon en juist een pleidooi voer voor nederigheid en concretisering. ik denk dat je gelijk hebt dat postmodern en wat allemaal nog meer -post moet heten vandaag de dag feitelijk niet meer is dan een fase (tussen iets wat voorbij is en op weg naar iets wat er nog niet is).
postmodern betekent ook voorbij het modernisme, niet tegen het modernisme. hetzelfde geldt voor alle andere -posten: het gaat over verder gaan, voorbij gaan. Je neemt dat wat na -post staat dus wel mee, al komt het in een ander daglicht te staan. zo ben ik in mijn postmodern zijn ook modern, in mijn postevangelisch zijn ook evangelisch.
post-emerging kan dan weer niet, want je kunt niet post-post zijn, je kunt niet post-opkomend zijn, je komt namelijk op tot iets. dat iets is niet emerging, en emerging is ook niet iets, het is het iets dat emerging is. wat dat iets is weten we nog niet, maar het is in elk geval niet het iets dat we al kenden. dat iets is dus eigenlijk post-iets, het is het, of zo iets.
kun je me nog volgen?
@Johan
Bedankt voor je tips. Misschien moest ik maar eens een I-Pod aanschaffen. Ik heb geen moeite met N.T. Wright op zich en moet em echt eens serieus gaan lezen. Ik geef jou de volgende leestip. Ik heb het zelf nog niet gelezen, maar dat schijnt mijn lot te zijn: http://benwitherington.blogspot.com/2009/04/bart-interrupted-detailed-analysis-of_08.html
Ik heb Ben Witherington III als theoloog erg hoog zitten. Een goede vriend heeft mij op die site gewezen en hij )mijn vriend sprak al jaren positief over Wright, voordat ik over zijn rol en/of voorbeeld m.b.t. EC te weten kwam.
Early Christianity, from Pentecost on (see Acts 2), was a pneumatic movement, a movement of prophets and Spirit inspired teachers and preachers and apostles. It was a movement profoundly convinced that it had a new and late word from God that the world needed to hear. The leaders of this movement believed not only that the OT was inspired by God and so God-breathed (see 2 Tim. 3.16), they believed that their own words and writings were likewise inspired by God. This is precisely why in a text like 1 Cor. 7, Paul can quote the very words of Jesus on divorce, and then put his own words right beside them as equally authoritative and inspired and true. Now of course a secular historian can be skeptical about whether what Paul says is true or not, but what is absolutely not historically true is the notion that only later someone put these documents together and considered them inspired. That would be a false analysis of the historical data.
[...] de Rotterdammers onder de christenen met een ‘niet lullen, maar poetsen’ mentaliteit. (Hoewel?) Leidt een nadruk op navolging, met z’n onherroepelijke dadendrang, niet al snel tot een [...]