Met dit berichtje luidt ik het einde van een tijdperk. 6 jaar lang heb ik regelmatig geblogd, eerst via blogger, en later via wordpress. Relirel is haast een alter-ego geworden. En nu heb ik besloten dat daar een einde aan komt. Waarom?
Ten eerste vanwege persoonlijke redenen; ik merk dat ik behoefte heb aan rust, aan wat afstand nemen, minder moeten in mijn leven. Natuurlijk is dit een moeten dat ik mezelf heb opgelegd, maar toch: bloggen is alleen leuk als je regelmatig publiceert en ook nog wat tijd kan spenderen aan het bijhouden van andere blogs. Lukt dat niet dan is bloggen m.i. redelijk zinloos, omdat het geen verband heeft. Daar komt bij dat binnen Emerging Church kringen ook nauwelijks meer geblogd wordt, waardoor ook weer een stuk stimulans en samenhang wegvalt.
Een andere reden om nu te stoppen is dat het bloggen op zich een aflopende zaak is. Ik heb het de afgelopen tijd duidelijk gemerkt: er wordt minder geblogd, er wordt minder (serieus) gelezen, er wordt minder gereageerd. Dit is een algemene ontwikkeling, waarbij m.n. twitter een grote rol speelt. Twitter is als het ware de vervanging voor bloggen geworden; het is sneller, korter, effectiever, opwindender. Maar ook vermoeiender, en dat is de reden dat ik met twitter al veel eerder stopte. Maar het valt niet te ontkennen dat twitter een belangrijk medium is geworden; voor diegenen die nog wel bloggen is twitter een belangrijker instrument geworden om lezers te trekken dan RSS. En dat merk ik ook, want ik twitter niet. Ik weiger om alleen maar te twitteren om reclameberichtjes voor mijn blogs de wereld in te sturen, en als ik het serieus aanpak kost het me teveel tijd en energie, en dus doe ik het maar helemaal niet.
Ik denk dat je wel kunt stellen dat, enkele uitzonderingen daargelaten, alleen de wat grotere, gezamenlijk geschreven blogs nog toekomst hebben en die blogs die zich op een heel specifieke doelgroep richten. Het muziekblog Mousique, dat ik samen met een aantal anderen doe, loopt goed, en dat zal ik voorlopig ook wel blijven doen. Mijn bescheiden literaire blog dagenalsgras houdt ik ook aan, dat doe ik vooral voor mezelf, hoewel het natuurlijk altijd leuk is als mensen meelezen.
Bloggen kost tijd, en het vraagt aandacht. Het levert echter te weinig meer op, en dan slaat de balans op een bepaald moment door en kan ik er beter mee ophouden. Na zes jaar is dat wel jammer, aan de andere kant: het biedt wellicht ook weer nieuwe perspectieven. Het is leuk geweest. Bedankt voor het volgen, bedankt voor de reacties en betrokkenheid.
En, bij wijze van bewijs van mijn stelling dat bloggen op sterven na dood is, kijk eens hoe weinig reacties hieronder staan…
14 reacties
Helaas, het reactieformulier is op dit moment gesloten.


Een enkel keertje heb ik hier gereageerd…
Maar vond je logjes altijd de moeite waard om te lezen.
Jammer, alweer een blogger die stopt, dankzij twitter.
Want dat ben ik volledig met je eens.
‘t Ga je goed!
Ettje
Sluit me aan bij Ettje,
Het beste Peter.
Ruub.
Het klopt wel: ik heb je blogs met enige regelmaat gelezen, en ook wel eens gereageerd.
Ik lees nog steeds wel enkele blogs, maar niet (meer) zozeer op Emerging Church gebied.
Vaak blogs die iets persoonlijks hebben, met daarbij toch ook diepgang, zodat het meer is dan persoonlijke ontboezemingen.
Ik wens je alle goeds!
(en aan Twitter begin ik niet)
Tineke
Ach Relirel! Ik vroeg me vanmorgen op de fiets af hoe het met jouw blog zou zijn…. Bizar maar waar. Je stopt, na je al eerdere twitterdood. Jammer! Ik ben benieuwd of je vooruitziende blik over bloggen klopt, de tijd moet het maar leren. Ik blog nog even door, al gaat dat ook met golven. Je verhalen waren de moeite waard, mijn dank in ieder geval!
Hartelijke groet!
Remmelt
Blijf schrijven. Een blog is een middel, geen doel op zich. Ben het met je eens dat groepsbloggen meer toekomst heeft. Ik ben overgegaan op het actief uitnodigen van gastschrijvers – dat is een verrijking. Door Twitter en regelmatig bloggen blijft het bezoekersaantal op peil, het stijgt zelfs bij mij. Maar ik blog ook vanuit een innerlijke drang. expressie, communicatie. Als het voor jou niet meer werkt: stekker er uit. Wel jammer, maar ik geloof dat we je toch wel zullen blijven volgen. Bijvoorbeeld op je muziekblog. Het ga je goed!
Peter, bedankt voor je blogs. Ik las ze zo nu en dan en vond ze zo nu en dan ook inspirerend. Weet ook van meer mensen dat ze je graag lazen. Dus dank en ‘t ga je goed.
Groet alex
ineens schieten mijn bezoekersaantallen weer omhoog, altijd leuk he om een begrafenis te bezoeken, kom je nog eens oude bekenden tegen…
voor diegenen die tot nu toe hebben gereageerd, bedankt.
en Paul, schrijven blijf ik zeker doen, dat zit nu eenmaal in het bloed, maar ik zal me meer toeleggen op proza/poezie en verder blijf ik schrijven voor mousique.
ik zal me ook meer gaan richten op publicaties IRL, ik lever bv een bescheiden bijdrage aan een periodiek blad en wil ook proberen om eens iets van mijn pennenvruchten gepubliceerd te krijgen (in eerste instantie literaire bladen en prijsvragen).
misschien dat ik me op termijn wel helemaal van het internet ga afsluiten, zou wel een hoop rust geven, maar of je dat vol kunt houden in deze tijd?
kennen jullie mensen die zich bewust van het internet hebben afgekeerd? het schijnt een groeiende groep te zijn.
Mijn eerste gedachte: dit heb ik vaker meegemaakt. En dan was er ook vaak wel weer een comeback. Zo niet: weet ook dat ik het met plezier las. Overigens herken ik het beeld. Mijn bloggen is ook zeer wisselend in frequentie en bezoekers lopen terug. Ik twitter wel. Maar dat is toch anders…
Yo! PeTer, eigenlijk denk ik dat ik je wel begrijp. Zeker het prikkelende van de EC lijkt te zijn weggeëbd. Af en toe dook ik op jouw blog en vond sterke en soms stekelige gedachten. En: ere die ere toekomtt: via jouw blog en enthousiasme heb ik mijn eerste blogstappen gezet. Waarvoor nog dank! Ga lekker verder met je literatuurblog, de wens is er bij mij wel om daaraan wat intensiever mee te doen, maar ja….. (en mijn Twitterij is slecht wat gefluit soms op mijn pc). Tot lees!
Groet,
Rob
@Ben,
ik stop niet helemaal met bloggen, maar Relirel is echt over. het is leuk geweest en het moet ook niet als een nachtkaarsje uitgaan…
@Rob,
goed voornemen! ik ben ook van plan om op dagenalsgras wat meer eigen werk(jes) te publiceren, en die blog wat meer in de markt te gaan zetten. ik heb de layout ook net weer wat opgepoetst, ziet er weer een stuk beter uit. wie weet wordt het daar nu gewoon gezellig!…
groetjes,
peTer (en: zo komen er toch nog wat reacties onder dit blog)
Hey Peter,
Zelden was ik het met je eens maar ik zal je blogsels missen.
ik zwaai je uit hier en zie je binnenkort irl, wat altijd leuker is dan virtueel;-)
Peter,
gewoon jammer! ik heb regelmatig genoten van je schrijfsels.
een meer ontspannen tijd toegewenst!
Wilmar
@allen,
bedankt voor de hartverwarmende reacties. ik zou haast weer beginnen. maar dat doe ik niet. ik sluit de comments voor dit blog, laat de content wel staan.
groetjes,
Peter